بدغذایی کودک میتونه برای والدین نگرانکننده و خستهکننده باشه، اما در بسیاری موارد با آگاهی و صبوری قابل حل شدنه. این مقاله با نگاهی علمی و همراه با تجربههای مادرانه، دلایل بدغذایی رو بررسی میکنه و راهکارهایی عملی، امن و کاربردی برای بهبود تغذیه کودک ارائه میده.
اگر من به عنوان یک پدر و مادر مقصر یک چیز باشم، این است که تمام تلاشم را میکنم تا از آشفتگی جلوگیری کنم.
وقتی نوبت به غذا دادن به پسرم میرسید، اغلب ترجیح میدادم به جای آنکه شیرجه برود، غذا را روی زمین بمالد و کف زمین را با سس بپوشاند، با قاشق به او غذا بدهم.
خوشبختانه من یاد گرفتم که چشمانم را بر روی دیوارهای ریخته شده و پاشیده شده ببندم و از آشفتگیهایی که بچههای کوچک در زمان غذا ایجاد میکنند استقبال کنم، زیرا آموزش دادن به نوزادان برای تغذیه خود بخش مهمی از رشد آنها است.
اگر کودکت از غذاهای تکهای استقبال نمیکنه و فقط میکس شده میخوره، حتماً مقالهی «بچم به غذای میکس عادت کرده، چه کنم؟» رو بخون! نکاتش نجاتبخشه.
پس بیایید با آن روبرو شویم!
هر چه زودتر به آن دست یابند، زندگی برای همه آسانتر خواهد بود!
وقتی کودک شما شروع به استفاده از انگشتان خود برای برداشتن غذا میکند. این به کودک شما کمک میکند تا مهارتهای حرکتی ظریف را توسعه دهد. غذاهای انگشتی را به کودک خود بدهید که به اندازه کافی کوچک برای برداشتن و به اندازه کافی نرم برای جویدن باشد.
هنگامی که کودک خوب نشسته و از غذاهای جامد لذت میبرد، دلایل بسیار خوبی برای تشویق به استقلال در خوردن وجود دارد. در اینجا به برخی از آنها اشاره میکنیم:
آنها ممکن است خیلی کوچک باشند، اما بچههای کوچک ما میخواهند جدی گرفته شوند. همانطور که نوزادان یاد میگیرند که آب را از فنجان بنوشند و از کارد و چنگال استفاده کنند تا در نهایت غذا را به دهان خود برسانند، احساس استقلال بیشتری در آنها ایجاد میشود و در سالهای پرمشغلهی جدی آیندهاش در بزرگسالی، روی پای خود خواهد ایستاد.
اگر تازه وارد دنیای غذای کمکی شدی، پیشنهاد میکنم قبل از هر چیزی مقالهی «قبل از شروع غذای کمکی این نکته را رعایت کنید» رو بخونی. کلی نکته داره که کارت رو راحتتر میکنه.
نوزادان با برداشتن غذا با تمام دست خود، و با تمرین استفاده از قاشق و چنگال، عضلات خود را تمرین میدهند و مهارتهای هماهنگی ارزشمندی را میآموزند. با گذشت زمان، این مهارتهای مهم کودک همچنان بهبود مییابد و تکامل پیدا میکند.
نوزادان یاد میگیرند که نیازهای خود را کنترل کنند
از طریق استقلال در تغذیه، نوزادان قادرند به گرسنگی پاسخ دهند و پس از سیر شدن غذا را متوقف کنند و از پرخوری جلوگیری کنند. یعنی زمان سیری . گرسنگی شان را خودشان موجه بشوند.
آنها همچنین متوجه میشوند که چه مقدار گاز بزنند و چه مدت قبل از بلعیدن بجوند.
بله، بازی کنید!
زیرا از طریق بازی است که نوزادان با دنیای خود آشنا میشوند. لمس کردن، احساس کردن، و له کردن غذا، که با چنین بافتهای متنوعی همراه است، کاری است که نوزادان دوست دارند انجام دهند و بخش مهمی از رشد آنهاست. (تصور کنید گلولههای سیب زمینی چه حس شگفت انگیزی برای کودک دارد!)
همانطور که نوزادان در مسیر خودتغذیه پیشرفت میکنند (و به طور سیستماتیک هر پیش بند و لباسی که دارند لکه دار میشوند) اعتماد به نفس آنها افزایش مییابد.
در حالی که سن تقریبی که در آن اکثر نوزادان میتوانند خودشان را تغذیه کنند بین6 تا 12 ماهگی است، مهم است که بدانید همه نوزادان با سرعت های متفاوتی رشد میکنند. دستیابی به استقلال در تغذیه چیزی است که رسیدن به آن در ماهها و سالهای اولیه به صبر نیاز دارد. بنابراین، در عین حال، این واقعیت را نادیده بگیرید که در موهای کودکتان ماست وجود دارد و اجازه دهید آن انگشتان کوچک چاق راه خود را در سراسر جهانِ غذا بیاموزند - با تمام شکوه آشفتهاش.
هنگام غذا خوردن آشفتگی ایجاد کنید - این بخش بزرگی از تجربه غذا خوردن است.
بشقاب یا کاسه را بردارید و آن را در هوا تکان دهید.
سر از بشقاب بریزید و غذا را روی سینی صندلی غذایشان بریزید.
بشقاب را روی سرشان بگذار.
بیشتر از آنچه در دهانشان می رود، به اطراف پخش کنند.
یک روز یک غذای خاص را دوست داشته باشید و روز دیگر آن را رد کنید.
سعی کنید انرژی عاطفی زیادی برای غذا خوردن کودک نوپاتان سرمایه گذاری نکنید. در غیر این صورت یاد خواهند گرفت که این راهی برای جلب توجه است.
مقداری روزنامه یا یک ورقه پلاستیکی زیر صندلی کودک آنها قرار دهید تا نریزید. در ماه های گرمتر، آنها را بیرون از چمن یا ایوان غذا دهید.
برای محافظت از لباسها در برابر مواد غذایی ریخته شده، از پیشبندهای پلاستیکی، پیشبندهای سبک استفاده کنید.
و اگر کمکم وقت از شیر گرفتن کوچولوت رسیده و نمیدونی از کجا شروع کنی، مقالهی «اینجوری کوچولوت رو از شیر بگیر» راهنمای گامبهگام و همدلانهیه که ازت حمایت میکنه.